فازی

واژه فازی در فرهنگ لغت آکسفورد به صورت مبهم، گنگ، نا دقیق، گیج، مغشوش، در هم و نامشخص تعریف شده است. که عمومأ از همان «فازی» استفاده می‌شود. سیستم‌های فازی، سیستم‌هایی هستند با تعریف دقیق و کنترل فازی نیز نوع خاصی از کنترل غیرخطی هوشمند می‌باشد که آنهم یک صفت فنی بوده که حالت و وضعیت سیستم و کنترل آن را مشخص
می‌کند.

چنین برداشتی در مورد واژه «فازی» نیز وجود دارد. اساساً گرچه سیستم‌های فازی پدیده‌های غیر قطعی و نامشخص را بیان می‌نماید، با این حال خود تئوری فازی یک تئوری دقیق می‌باشد. در این متن دو نوع توجیه برای تئوری سیستم‌های فازی وجود دارد[44]:

  • دنیای واقعی ما بسیار پیچیده تر از آن است که بتوان یک توصیف و تعریف دقیق برای آن به­دست آورد، بنابراین باید یک توصیف تقریبی یا همان فازی که قابل قبول و قابل تجزیه و تحلیل باشد، برای یک مدل معرفی شود.
  • با حرکت ما به ­سوی عصر اطلاعات، دانش بشری بسیار اهمیت پیدا می‌کند. بنابراین ما به فرضیه ای نیاز داریم که بتواند دانش بشری را به شکل سیستماتیک فرموله کرده و آن­را به همراه سایر مدل­های ریاضی در سیستم‌های مهندسی قرار دهد.

توجیه اول گرچه درست است، با این حال طبیعت واحدی را برای تئوری سیستم‌های فازی مشخص نمی‌کند، در حقیقت تمامی‌نظریه‌های علوم مهندسی، دنیای واقعی را به شکل تقریبی، توصیف می‌کنند. به عنوان مثال در عالم واقع تمامی‌سیستم‌ها به صورت غیرخطی می‌باشند ولی تقریباً تمامی‌مطالعات و بررسی‌ها بر روی سیستم‌های خطی می‌باشد. یک تئوری مهندسی خوب از یک­سو باید بتواند مشخصه‌های اصلی و کلیدی دنیای واقعی را توصیف کرده و از سویی دیگر قابل تجزیه تحلیل ریاضی باشد. بنابراین از این جنبه، تئوری فازی تفاوتی با سایر تئوری‌های علوم مهندسی ندارد.

توجیه دوم مشخصه واحدی از سیستم‌های فازی را توصیف کرده و وجود تئوری سیستم‌های فازی را به عنوان یک شاخه مستقل در علوم مهندسی توجیه می‌کند. به­عنوان یک قاعده کلی یک تئوری مهندسی خوب باید قادر باشد از تمامی‌اطلاعات موجود به نحو موثری استفاده کند.

در سیستم‌های عملی اطلاعات مهم از دو منبع سرچشمه می‌گیرند . یکی از منابع افراد خبره می‌باشند که دانش و آگاهی­شان را در مورد سیستم با زبان طبیعی تعریف می‌کنند. منبع دیگر اندازه‌گیری‌ها و مدل‌های ریاضی هستند که از قواعد فیزیکی مشتق شده‌اند. بنابراین یک مسئله مهم ترکیب این دو نوع اطلاعات در طراحی سیستم‌ها است. برای انجام این ترکیب سئوال کلیدی این است که چگونه می‌توان دانش بشری را در چهارچوبی مشابه مدل‌های ریاضی فرموله کرد. به عبارت دیگر سئوال اساسی این است که چگونه می‌توان دانش بشری را به یک فرمول ریاضی تبدیل کرد. اساساً آنچه که یک سیستم فازی انجام می‌دهد، همین تبدیل است برای این­که بدانیم این تبدیل چگونه صورت می‌گیرد، ابتدا باید بدانیم سیستم‌های فازی، چگونه سیستم‌هایی هستند.

 

پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

− one = seven