کلاسه بند SVM

فرض می­کنیم که نمونه های آموزشی مربوط به کلاس های مختلف به صورت خطی جدا پذیراند[1]. در این صورت می توان بدون داشتن هیچ دانشی در مورد توزیع نمونه های آموزشی، بین نمونه های مربوط به کلاس های مختلف تمایز قائل شد. در کلاسه­بند SVM، مرز کلاسه­بندی به صورتی انتخاب می­شود که حاشیه[2]، بیشینه شود. شکل (5-1)، حاشیه و بردار­های پشتیبان[3] را نشان می­دهد [55].

[1] Linearly separable

[2] Margin

[3] Support vectors

در این کلاسه­بند، با بیشینه کردن حاشیه، ابر صفحه[1] بهینه برای کلاسه­بندی داده­های خطی به دست می­آید. اما با بهره گیری از توابع کرنل غیرخطی، SVM قادر است تا داده های کلاس های مختلف را بصورت غیرخطی از یکدیگر جدا نماید. در اینصورت، ابرصفحه جداکننده کلاس ها غیرخطی خواهد بود. این باعث می شود که کارایی کلاسه بند SVM در بسیاری از مسائل افزایش یابد.

[1] Hyper-plane

حاشیه، به فاصله عمودی بین مرز کلاسه­بندی و نزدیک­ترین داده گفته می­شود که با بیشینه کردن این حاشیه، یک مرز کلاسه­بندی ویژه به دست می‌آید. مکان این مرز کلاسه­بندی توسط زیرمجموعه‌ای از داده­ها که بردارهای پشتیبان نامیده می­شوند، مشخص می­شود. بردارهای پشتیبان توسط دایره­های توپر نمایش داده شده­اند[55].

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.